Waar zet je een tattoo?

Iedereen komt binnen met dezelfde vraag over het ontwerp: welke roos, welke naam, welke stijl. Bijna niemand stelt de vraag die er net zo veel toe doet: wáár gaat dit op je lichaam? En dat is jammer, want de plek bepaalt voor een groot deel of je tattoo over tien jaar nog strak staat of dat hij verzakt tot een blauwe waas. Een tattoo is geen sticker die je overal even hard plakt. Elke plek op je lijf heeft z’n eigen huid, z’n eigen beweging en z’n eigen manier van verouderen. Bij ons in Zeist begint de meeste tijd voor de naald daarom niet met tekenen, maar met de vraag: waar moet dit staan, en waarom daar?

Huid is geen papier

De grootste denkfout is dat huid overal hetzelfde is. Dat is niet zo. De huid op je onderarm is stevig, redelijk stug en beweegt weinig. De huid op je binnenkant elleboog rekt en vouwt de hele dag. Je vingers zijn dun vel over bot dat je duizend keer per dag buigt, spoelt en in je broekzak steekt. Diezelfde inkt gedraagt zich op elk van die plekken totaal anders. Op een stevige onderarm zit een lijn na tien jaar nog waar je hem gezet hebt. Op een vinger begint dezelfde lijn na een jaar al te wandelen, te vervagen en uit te lopen. Niet omdat de artiest slecht werk leverde, maar omdat de plek nou eenmaal zo werkt. Wie dat vooraf weet, wordt achteraf niet verrast.

Er zijn grofweg drie dingen die de plek bepalen: hoe stevig de huid is, hoeveel hij beweegt, en hoeveel zon hij vangt. Stevige, weinig bewegende huid die meestal onder kleding zit, is de gouden combinatie. Denk aan de buitenkant van je bovenarm, je kuit of je bovenrug. Daar houdt inkt het langst mooi. Hoe verder je daarvan afwijkt, hoe meer je moet inleveren op scherpte over de jaren.

De plekken die mooi verouderen

Wil je een tattoo die over twintig jaar nog leest zoals op dag één, dan zijn er een paar plekken die het werk voor je doen. De buitenkant van de onderarm is een klassieker met reden: goed doorbloed, stevige huid, makkelijk te verzorgen en de hele dag in het zicht als je dat wilt. De bovenarm en schouder zijn ideaal voor grotere stukken, omdat er veel vlak beschikbaar is en de huid weinig beweegt. De kuit is voor veel mensen een verrassend goede eerste plek: veel vlees eronder, mild qua pijn, en hij veroudert netjes. En de bovenrug is een van de mooiste ‘canvassen’ die er is, vooral voor werk dat je niet elke dag hoeft te zien maar dat er strak bij moet blijven.

Wat deze plekken gemeen hebben: genoeg buffer tussen naald en bot, een huid die niet de hele dag rekt, en meestal een laagje kleding eroverheen dat de zon tegenhoudt. Want zon is de stille moordenaar van elke tattoo, waar hij ook zit. Een stuk dat het hele jaar onder een mouw zit, blijft simpelweg langer vol dan een stuk dat elke zomer zonder factor 50 in de brandende zon ligt.

De plekken die je bewust moet kiezen

Dan de plekken waar mensen op vallen omdat ze op een foto stoer of schattig staan, maar die in het echt lastiger zijn. Handen en vingers staan bovenaan die lijst. Ze zien er geweldig uit op dag één, maar het is de meest beweeglijke, meest gewassen huid die je hebt. Fijn lijnwerk op een vinger is vaak binnen een jaar een vaag streepje. Kan het? Ja. Maar dan moet je weten dat je waarschijnlijk vaker terug moet komen om het bij te werken. Wij zeggen dat liever eerlijk vooraf dan dat je met spijt achteraf terugkomt.

De nek en de zijkant van je hals zijn geliefd en kunnen prachtig staan, maar het is dun vel en het is bijna altijd in het zicht, wat betekent dat je er bij een sollicitatie of bruiloft niet meer omheen kunt. Ribben en borststreek zijn populair voor sierlijk, groot werk, maar het is een van de pijnlijkste plekken die er zijn: dun vel over bot, veel beweging bij het ademen. Een tattoo op je ribben is een verhaal dat je verdient hebt, niet een uurtje even tussendoor. En de binnenkant van je onderarm of pols is zacht en gevoelig, mooi zichtbaar, maar rekt meer dan de buitenkant, dus fijn detail houdt daar minder lang stand.

Grootte en plek horen bij elkaar

Een fout die we vaak zien: mensen kiezen eerst een piepklein ontwerp vol detail en willen dat dan op een grote plek, of andersom, een enorm gedetailleerd stuk op een polsje van vier centimeter. Dat werkt niet. Detail heeft ruimte nodig. Elke lijn heeft een minimale dikte nodig om over de jaren leesbaar te blijven, en als je te veel wilt proppen op te weinig huid, loopt alles op den duur in elkaar. Een portret op een pols wordt een vlek. Een minuscuul symbooltje op een hele bovenarm ziet er verloren uit. Goede plaatsing is de match tussen wat je wilt tekenen en hoeveel huid dat eerlijk nodig heeft.

Bij een sleeve komt daar nog de vraag bij hoe alles met je arm meebeweegt. Wij tekenen een sleeve niet als losse plaatjes, maar volgen de vorm van de spier: de golf loopt met je onderarm mee, het middelpunt zit waar je arm het rustigst is. Zo klopt het niet alleen als je stilstaat, maar ook als je je koffie pakt of je mouw opstroopt in de kroeg.

Pijn hoort ook in de keuze

Pijn is geen reden om een plek af te schrijven, maar het hoort wel in het gesprek. De vuistregel is simpel: hoe minder buffer er tussen de naald en je bot zit, hoe harder je het voelt. Veel spier en vlees, zoals je bovenarm en kuit, is mild. Dun vel over bot, zoals ribben, wreef, ellebogen en vingers, bijt flink. Dat betekent niet dat je die plekken moet mijden, het betekent dat je weet waar je aan begint. Wie voor een eerste tattoo meteen voor de ribben kiest, kan beter voorbereid in de stoel zitten dan met valse hoop. En eerlijk: een goede plek voelt achteraf altijd de moeite waard, ook al vloekte je halverwege binnensmonds.

Denk aan later, niet alleen aan nu

Een tattoo zet je voor de rest van je leven, en je lijf verandert in dat leven. Huid rekt bij zwangerschap of gewichtstoename, verslapt met de jaren, en een tattoo verandert mee. Op sommige plekken maakt dat weinig uit, op andere wel. Een klein rond ontwerp op een buik kan er na een zwangerschap heel anders uitzien; op een kuit gebeurt er nauwelijks iets. Wij denken bij de plaatsing dus niet alleen aan hoe het er volgende week uitziet, maar aan hoe het over tien of twintig jaar meebeweegt met jou. Dat is geen moeilijk doen, dat is vakmanschap.

En dan is er nog het praktische leven: je werk, je zichtbaarheid, wat je wel en niet wilt tonen. De ene wil zijn eerste tattoo trots op de onderarm, de ander wil hem juist op de bovenarm zodat een overhemd hem verbergt. Beide zijn goed, er is geen fout antwoord. Er is alleen jóuw antwoord, en dat vinden we samen in het gesprek voordat de naald ook maar in de buurt van je huid komt.

Kortom: plek is geen bijzaak

Een mooi ontwerp op de verkeerde plek is over vijf jaar een teleurstelling. Datzelfde ontwerp op de juiste plek is over dertig jaar nog een stuk waar je trots op wijst. Daarom nemen wij de plaatsing net zo serieus als de tekening zelf. We kijken naar je huid, je bouw, je leven en je motief, en pas als plek en ontwerp elkaar versterken, gaan we tekenen. Twijfel je waar jouw idee het beste tot z’n recht komt? Loop binnen bij Artcastle in Zeist voor een eerlijk consult. We vertellen je liever vooraf wat werkt dan dat we je achteraf een cover-up moeten verkopen.

Liefs, Artcastle Team.